In het middenpaneel links wordt welgeteld één ziel door een engel uit deze hel op aarde gered.

Door zoveel verdoemden te zetten tegenover die ene uitverkorene geeft Jheronimus Bosch blijk van een zeer negatief mensbeeld, waarin niemand ontkomt aan zijn of haar zonden. 

In de middeleeuwen gebruikten mensen uit armoede soms bedorven rogge om brood te bakken, zonder te vermoeden dat schimmels bij verhitting veranderden in een vorm van hallucinerende drugs.

Van Bosch wordt vaak gesuggereerd dat hij met opzet gebruikt maakte van deze middeleeuws LSD als bron voor zijn levendige hallucinaties en surrealistische visies.