Adellijke pornolectuur avant la lettre.

Was de Tuin der Lusten adellijke pornolectuur avant la lettre, of een parodie op de dictatuur van de kerk, het blijft een eeuwige discussie onder kunsthistorici. De interpretaties van de Tuin der Lusten gaan van conventioneel christelijk tot heidense ketterij.

De schilderijen van Bosch kunnen inderdaad gelezen worden als één groot oordeel van een vrome christen tégen ketterij, maar evengoed als een geheimschrift voor ketterij. Dat het middenpaneel van het drieluik met zijn erotische scènes in een tantrische Tuin der Lusten vrijwel iedere kijker prikkelt tot diep in zijn onderbuik is eigen aan de van nature uit seksuele mens.

Het tafereel van de twee naakte oermensen Adam en Eva zonder vijgenblad voor hun geslachten bezorgde menig stervelingen een natte droom de voorbije 2000 jaar. Het belichaamt tenslotte het eerste seksfragment uit een oneindig aantal afleveringen sinds ons primair bestaan. Hoe het ook zij, één ding is zeker: de schilderijen van Bosch vragen erom van dichtbij bekeken te worden, wil je door de bomen ‘t Bosch nog zien.